Liefde, afhankelijkheid en zelfverlies.
De kern van het verhaal draait om de symbiotische relatie tussen Alice en Yasmine. Hun pure vriendschap groeit uit tot een obsessieve verbondenheid waarin beide vrouwen hun eigen identiteit dreigen te verliezen. De grens tussen liefde, vriendschap en obsessie vervaagt naarmate het verhaal zich ontvouwt, en de band tussen de twee vrouwen wordt steeds beklemmender.
Trauma.
Yasmine’s destructieve gedrag is diep geworteld in jeugdtrauma en de daarmee samenhangende verlatingsangst. Haar psychische instabiliteit wordt aangewakkerd door gevoelens van verlies, schuld en het onvermogen om echte intimiteit toe te laten. Het verhaal laat zien hoe trauma zich manifesteert in relaties, en hoe mensen geneigd zijn hun pijn te herbeleven in plaats van een poging te doen zichzelf te helen.
Erfgoed.
De herinneringen aan Holocaust overlever opa Bram, de verwijzingen naar Auschwitz en de muziek van Mozart en Schumann weeft een lijn tussen de historische context en de persoonlijke belevingswereld van Alice.
De façade van roem.
De Yummy Yummy shows die Alice en Yasmine presenteren staan symbool voor de glanzende schijn van de mediawereld waarin authenticiteit veelal wordt verdrongen door imago. Achter de schermen schuilt een werkelijkheid van machtsmisbruik, seksisme en prestatiedruk. De twee vrouwen proberen ze zich staande te houden in een omgeving waarin ze voortdurend worden beoordeeld en overvraagd door hun collega’s en het grote publiek.
Ambitie en de prijs van succes.
De culinaire wereld draait om passie, creativiteit en succes. Maar ook om hoge verwachtingen, meedogenloze ambitie en prestatiedruk. In de strijd om erkenning en status komen macht, rivaliteit en persoonlijke offers soms op gespannen voet te staan met loyaliteit. De relatie tussen Nuno en Alice ontwikkelt zich tot een speelveld waarop liefde en ambitie steeds vaker met elkaar botsen.