Soms ontstaat een verhaal niet uit één idee, maar uit botsende gevoelens: liefde, verlies, schaamte en verlangen. Alice & Yasmine groeide uit onze gezamenlijke nieuwsgierigheid naar hoe intens menselijke relaties kunnen zijn en wat er gebeurt wanneer die intensiteit ongezond wordt.
We wilden een verhaal schrijven over een vorm van zielsverwantschap die zowel mooi als gevaarlijk is.
Alice en Yasmine zijn geen gewone vriendinnen; ze lijken meer op twee spiegels van elkaar. Ze vullen elkaar aan, maar brengen elkaar daardoor ook uit balans.
De wereld van televisie, roem en lifestyle vormde de ideale achtergrond: een omgeving die er van buiten glanzend uitziet, maar van binnen vaak leeg voelt. Juist in die wereld willen mensen gezien worden, terwijl iedereen zich verschuilt achter beelden en verwachtingen.
In het verhaal zit ook een laag over trauma en wat families met zich meedragen.
Via Alice’s grootvader, Bram, laten we zien dat het verleden nooit helemaal weg is. De gevolgen van oorlog, verlies en schuld werken door in volgende generaties. Soms stilletjes, soms vernietigend. Ze beïnvloeden hoe mensen liefhebben en hoe ze zichzelf kwijt kunnen raken.
Voor Yasmine is liefde vooral een manier om te overleven.
Voor Alice is het een zoektocht naar iets zuivers, iets echts. Tussen die twee uitersten, instinct en denken, chaos en controle, ontstaat het drama.
Hoewel Alice & Yasmine is geschreven als een literaire thriller, draait het in de kern om twee vrouwen die zichzelf niet meer kunnen aankijken in de ander. De moorden, de verwarring, de erotiek en de obsessie komen allemaal voort uit één vraag:
Hoe ver ga je om niet alleen te zijn, zonder jezelf te verliezen?
Wat ons tijdens het schrijven het meest raakte, was niet de duisternis van onze personages, maar hun kwetsbaarheid. Hun verlangen om gezien en begrepen te worden. Iets wat we allemaal herkennen.
Uiteindelijk schreven we Alice & Yasmine niet om te choqueren, maar om te begrijpen.
Om te onderzoeken waar liefde ophoudt en waar waanzin begint. En of die grens eigenlijk wel duidelijk te trekken is.
Wim en Léonie
Alice & Yasmine 